تاتر آوانگارد ( پیشتاز ) قسمت دوم

 تئاتر آوانگارد
از سال 1950 به بعد در پاريس، نمايشنامه‌هايي به صحنه رفتند كه با وجود تفاوتهاي مشهود، از خصوصيات مشتركي نيز برخوردار بودند و به مجموعة آنها «تئاتر آوانگارد» نام نهادند. نويسندگان اين نمايشنامه‌ها نيز از بعضي خصوصيات مشترك برخوردار بودند. آنها با تعديل فرضيه‌ها و روشهاي ژاري و آرتو، ساختار تئاتر كلاسيك سنتي را در هم شكستند. اوژن يونسكو، سامئول بكت، آرتور آدامف، ژان ژنه و فرناندو آرابال پيشروان اين گونة تئاتري به شمار مي‌آيند. عنوانهاي مختلفي از سوي منتقدان به اين تئاتر داده شد. از جمله: تئاتر سوررئاليست، تئاتر ناب، تئاتر نو، ناتئاتر، فراتئاتر و تئاتر به اصطلاح پوچي (آبسورد).

شوپا